บทที่ 62 เป็นเด็กดีนะครับ

ค่ำมืด

ตัวเล็กนั่งกอดเข่าอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ร่างกายอ่อนเพลียเนื่องจากไม่ได้กินข้าว สติล่องลอยเหมือนคนใกล้จะหลับ สักพักก็มีเสียงนกร้องดังสนั่นขึ้น "ฮือออออออ~"

เกี่ยวก้อยตกใจสะดุ้ง รีบหันซ้ายขวาก็พบแต่ความมืด ความหวาดกลัวโถมเข้าใส่ สุดท้ายนั่งร้องไห้จนตัวสั่น

คลืกก~ คลืกก~ 

ยังไม่ทันรู้สึกดีก็มีเส...