บทที่ 47 เด็กรับใช้

ตอนที่ 47 เด็กรับใช้

ผมขับรถผ่านหมู่บ้านเล็กๆ ซึ่งส่วนใหญ่คนในหมู่บ้านก็เป็นคนงานที่เข้ามารับจ้างทำงานให้ ผมแวะจอดรถแล้วลงไปถามหา "อุ้ยโหม่ง" ซึ่งเป็นคนเก่าคนแก่กว้างขวางและเป็นที่เคารพรักของคนพื้นเมืองแถบนี้ อาหารการกินของผม ส่วนใหญ่ก็ได้มาจากความเมตตาของครอบครัวอุ้ยที่แบ่งปันทำเผื่อคนเมืองอย่างผม...