บทที่ 6 ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

ตอนที่ 6 ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

“ไม่เอา!...” น้ำเสียงห้วนตวัดตอบกลับมาทันที

ทางเดียวที่ผมจะคุมเกมนี้ได้คือเก็บเด็กคนนี้เอาไว้ให้ใกล้ตัวผมที่สุด ทำให้เด็กคนนี้อยู่ใต้อาณัติของผมอย่างชอบธรรม คุณพฤกษ์ดูเหมือนจะแปลกใจไม่น้อยกับการเอ่ยปากขอเด็กรับใช้คนนี้ แววตาวิตกกังวลฉายชัดออกมาจากคนทั้งสองจนผมมั่นใจว่าสิ่งที่ผมสังหรณ์ใจค้างคาอยู่ตั้งแต่เช้านั้นคือเรื่องจริง

“นะครับ ผมไม่ได้ขอมากเกินไป...ใช่หรือเปล่า?” ผมโน้มตัวลงไปวางแก้มทิ้งไว้บนอกกว้างแขนสองข้างโอบกอดร่างหนาเอาไว้อย่างออดอ้อนจงใจให้ใครอีกคนเห็นเต็มๆ ตา

“อืม อยากได้ก็เอาไปสิ” แม้ปากจะเอ่ยยกคนใช้ส่วนตัวให้แต่ผมกลับได้ยินเสียงถอนหายใจทิ้งยาวออกมาจากอกกว้าง 

“คุณพฤกษ์นี่ใจดีจังเลยนะครับ...ถ้าอย่างนั้นก็...สิน! เธอช่วยขึ้นไปบนห้องแล้วเตรียมน้ำอุ่นเอาไว้ให้ฉันกับคุณพฤกษ์ทีนะ...คุณพฤกษ์ครับกลับมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวผมนวดให้นะ” ผมออกคำสั่งเพื่อทำลายความผยองของคนใฝ่สูง แล้วไม่ลืมหยอดประโยคหวานเพื่อเอาใจสามีไปในเวลาเดียวกัน

ผมเดินเข้ามาภายในห้องนอนเห็นว่าเด็กรับใช้หนุ่มหน้าใสยังยืนทำตัวลีบ ตัวเรียวอยู่ภายในห้องน้ำ อ่างอาบน้ำใบใหญ่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแต่มันยังไม่ดีพอสำหรับผม

“สิน...เปิดลิ้นชักสีขาว ชั้นล่างสุดจะมีกลีบดอกไม้อบใส่ไว้ในกล่องสีชมพูเอากลีบดอกไม้พวกนั้นใส่เข้าไปในอ่างด้วย”

เด็กรับใช้สะบัดหางตามองผมเหมือนไม่พอใจก่อนจะเดินไปทำตามคำสั่ง ผมมองดูกลีบดอกไม้อบตำรับประจำตระกูลค่อยๆ ฟูพองน้ำส่งกลิ่นหอมตลบไปทั่วห้องอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเดินไปหยิบขวดน้ำอบกลิ่นเดียวกันหยดลงไปอีกสองสามหยดทันเวลากับที่คุณพฤกษ์เดินตามเข้ามาพอดี

“หมดหน้าที่ของเธอแล้ว จะไปทำอะไรข้างล่างก็ไปเถอะ” ผมหันไปยิ้มหวานให้เด็กรับใช้

“แต่ว่าคุณพฤกษ์”

“คุณพฤกษ์...เป็นสามีฉัน เธอไม่ต้องห่วง...ฉันดูแลเขาได้”

“นี่...แค่อาบน้ำต้อง...เตรียมวุ่นวายขนาดนี้เลยอย่างนั้นเหรอ”

คุณพฤกษ์เดินเข้ามายืนมองอ่างแช่ตัวซึ่งผมเตรียมเอาไว้สำหรับเราสองคน ผมเดินไปจุดเทียนหอมโดยรอบซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกันน้ำอบภายในอ่าง และนี่ถือเป็นอีกหนึ่งเคล็ดลับตำรับกฤษณา กามสูตรที่ตระกูลผมสอนลูกหลานทุกคน กลิ่นหอมที่ติดตัวพวกเราตลอดเวลาโดยแทบไม่ต้องพึ่งพาน้ำหอมกลิ่นฉุนแสบจมูกจากเมืองนอก

“อันที่จริง ก็ไม่ขนาดนี้หรอกครับแต่วันนี้พิเศษหน่อย คุณพฤกษ์มาสิครับผมจะนวดให้คุณจะได้สบายตัว”

ผมเลื่อนมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของสามีและไม่ลืมทิ้งจูบลงไปบนผิวหนังอุ่นร้อน ยั่วยวนเพื่อกระตุ้นให้อีกฝ่ายร่ำร้องเรียกหาผม หน้าอกกว้างกระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจของคนที่ถูกผมเม้มหัวนมขบมันเบาๆ ทำให้ผมรู้สึกสนุก ปลายลิ้นเล็กลากตั้งแต่ลำคอ หน้าอก หน้าท้อง จนต่ำมาถึงขอบกางเกงผ้าเนื้อหนาราคาแพง

“กันต์...” เจ้าของเป้ากางเกงตุงเบื้องหน้าคว้ามือลงมากุมหัวเข็มขัดหนังเส้นใหญ่เอาไว้แน่น

“ผมถอดให้นะครับ” ผมกล่าวคำขออนุญาตเบาๆ พร้อมกับแกะนิ้วมือนิ้วออกจากเข็มขัดหนังเส้นใหญ่

หลังจากเสื้อผ้าทุกชิ้นของคุณพฤกษ์ถูกผมปลดเปลื้องออกไปจนหมด ร่างเปลือยของคนที่เคยบอกว่ารังเกียจผมลงไปนอนแช่ตัวอยู่ภายในอ่างเป็นที่เรียบร้อย โดยมีร่างเปล่ากับผิวเปลือยเนียนละเอียดของผมแอบอิงอยู่แนบข้าง ไวน์ชั้นดีรสนุ่มถูกรินส่งให้คนหนุ่มซึ่งอารมณ์เริ่มไม่คงที่ คุณพฤกษ์กระดกไวน์ที่ผมรินให้หมดไปสามแก้วเหมือนอยากย้อมใจให้ลืมว่าเคยดูแคลนผมไว้ยังไงเมื่อคืนนี้ เพราะตอนนี้ร่างกายของคนปากแข็งดูเหมือนจะทรยศเจ้านายของมันเสียแล้ว

ผมตั้งรับแรงเหวี่ยงของอารมณ์ความต้องการจากสามีหนุ่มซึ่งเร่าร้อนรุนแรง ไม่ต่างจากเมื่อคืน น้ำอุ่นซึ่งเติมไว้จนเกือบเต็มอ่างเมื่อตอนแรกหกกระจายกระเด็นเปียกจนท่วมพื้นด้านนอก เทียนหอมทุกดวงดับสนิทเพราะถูกน้ำกระเด็นใส่หรือบางชิ้นบางอันตกกระเด็นกลิ้งไปบนพื้น กลีบดอกไม้บอบช้ำขาดวิ่นปลิวกระจายไปติดอยู่ตามผนังห้องน้ำ ขอบอ่าง พื้นกระเบื้อง จนหมดเมื่อเราสองคนนอนกอดกันอยู่ภายในอ่างที่ไม่เหลือน้ำแม้แต่หยดเดียว

“สิน...ฉันกับคุณพฤกษ์ อาบน้ำเสร็จแล้วเธอช่วยขึ้นไปทำความสะอาดห้องน้ำให้หน่อยนะ” ผมนั่งลงตรงตำแหน่งเก้าอี้ด้านข้างซึ่งมีเอาสำหรับสะใภ้เอก คุณหญิงใหญ่ซึ่งเป็นแม่สามีผมนั่งอยู่ในตำแหน่งประมุขของบ้านยิ้มให้ผมอย่างเอ็นดู

“แต่ว่าผมต้องคอยรับใช้คุณพฤกษ์...” เด็กรับใช้สะบัดหน้าหันกลับมามองสามีของผม

“ที่นี่มีคนคอยดูแลเยอะแล้ว เธอไม่ต้องห่วงคุณพฤกษ์หรอก...เธอ....ช่วยขึ้นไปทำความสะอาดห้องน้ำให้ฉันที...ไปสิ” ผมหันกลับมาแล้วดูแลตักอาหารให้สามีตามหน้าที่ศรีภรรยาได้ยินเพียงฝีเท้าเบาๆ ของเด็กรับใช้เคยใกล้ชิดสามีเดินห่างออกไป

ระหว่างการพูดคุยสนทนาในมื้อค่ำกำลังดำเนินไปอย่างสงบเสียงของตกแตกโครมครามจากชั้นบนดังแว่วลงมาและผมรู้ในทันทีว่าใครบางคนกำลังเล่นตลก

“ไม่เป็นไรครับคุณพฤกษ์ทานมื้อค่ำต่อเถอะ เดี๋ยวผมขึ้นไปดูเอง”

“หนูกันต์ให้คนอื่นขึ้นไปก็ได้ลูก...” เสียงคุณหญิงใหญ่แม่สามีเรียกผมอย่างสุภาพ

“ไม่เป็นไรครับ คิดว่า...น่าจะเป็นเสียงของสิน อาจจะทำอะไรแตก ผมเป็นคนให้เขาขึ้นไป เพราะฉะนั้นผมขึ้นไปดูเองจะดีกว่า”

“ฉันไปด้วย....”

ผมลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารแล้วเดินกลับเข้ามาภายในห้องนอนโดยมีคุณพฤกษ์ตามมาติดๆ ไม่ใช่เพียงเท่านั้นเพราะคุณหญิงใหญ่ก็เดินตามมาด้วยอีกคนจึงกลายเป็นว่าทุกคนเดินตามหลังผมกันมาจนหมด