บทที่ 64 ลูกอ้อนของนายพราน

ตอนที่ 64 ลูกอ้อนของนายพราน

“คืนนี้...นายพรานนอนเสียนะครับ” กางเกงผ้าถูกดึงกลับขึ้นมาสวมให้ผมตามเดิมพร้อมกับผ้าห่มซึ่งถูกนำมาห่มคลุมตัว

“กรณ์...เธอช่วยฉันอีกสักหน่อยได้หรือเปล่า” ผมพูดออกไปในความมืดมิด เนื้อตัวความปวดตึงทั้งหลายผ่อนคลายลงจนรู้สึกโล่งเบาสบาย กลายเป็นมีความสุข

“นายพรานอยากได้อะไรอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ