บทที่ 70 อยากปลูกเรือนหอ

ตอนที่ 70 อยากปลูกเรือนหอ

ผมยืนมองไม้สักกองใหญ่ตรงหน้าแล้วคิดไปถึงเจ้าของใบหน้าสวยกับรอยยิ้มหวานที่ทำให้ผมอดเผลอยืนยิ้มอยู่คนเดียวไม่ได้ เมื่อเช้าตอนเดินลงไปสีฟันเห็นคนเมืองยืนสั่นเพราะความหนาวจากลมเหนือแล้วอดสงสารไม่ได้ กรณ์ไม่ใช่คนรูปร่างใหญ่โตหนากล้ามเนื้อแน่นอย่างชายหนุ่มทั่วไป ติดจะออกเอวบางร่...