บทที่ 77 ดอกไม้งามของนายพราน

ตอนที่ 77 ดอกไม้งามของนายพราน

ผมรู้สึกดีใจเหลือเกิน มันบอกไม่ถูกจริงๆ ว่าความรู้สึกปีติที่ตีพุ่งขึ้นมาในอกจนผมกลั้นน้ำตาไม่อยู่นั้นมันคืออะไร แต่คำว่ารักของนายพรานมันมีค่ามากมายมหาศาลเหลือเกินสำหรับผม ในชีวิตนี้นอกเสียจากพี่กันต์ก็ไม่เคยมีใครพูดว่ารักผมอีก ทุกคนเอ่ยเพียงคำว่าภาระ หน้าที่ ธรรมเนียมต...