บทที่ 15 ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า

มือหนานั้นรวบแขนนางทั้งสองข้างขึ้นเพื่อจะกอบโกยสูดกลิ่นกายหอมจากเรือนร่างที่คิดถึงในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา

แม้ว่าเป่าเป้ยจะดิ้นรนแต่อารมณ์ของตงลี่ในตอนนี้ไม่มีทางปล่อยให้นางหลุดไปได้ ปากหนากดจูบไปที่ริมฝีปากสั่นระริกนั้นทันที นางแทบจะถูกเขากลืนกินเมื่อลิ้นหนาที่คุ้นเคยล้วงเข้ามาในทันที ไม่นางร่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ