บทที่ 38 วิหคอัคคี!!

นางค่อยๆหันไปมองใบหน้าของบุรุษหนุ่ม ที่พึ่งร่วมเตียงเคียงหมอนกันมาเมื่อครู่ สายตาเขาร้องขอให้รับฟังแต่นางในตอนนี้ไม่มีความมั่นใจใดๆกับคนตรงหน้าทั้งสิ้น

“นางเรียกท่านว่า….องค์ชายงั้นหรือ”

“ฟาง….ฟางเหยาเจ้าต้องฟังข้า ข้าอยากจะบอกเจ้า…อยู่หลายครั้ง…”

“ผู้ใดบ้าง….”

เขาละล่ำละลักเพราะเกรงว่านางจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ