บทที่ 47 นี่คือพระชายาของข้า

“ได้เพคะ เช่นนั้นเราก็ออกจากที่นี่กันเถอะ”

“ฟางเหยา เจ้าไม่โกรธใช่หรือไม่ที่…”

“เหตุใดต้องโกรธด้วยเพคะ หากไม่มีชิงโจวก็ไม่มีความสงบสุข ทำเพื่อราษฎรเป็นหน้าที่ของพระองค์และหม่อมฉัน”

“ข้าควรภูมิใจที่ได้เจ้ามาเป็นพระชายา”

“หม่อมฉันยังมิได้…”

“ข้าจะทำให้เจ้ายอมรับให้ได้ หรือว่าเจ้าอยากจะพิสูจน์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ