บทที่ 12 เช็ดตัวให้หน่อย

รามีนที่ไม่ได้เมามากก็มองดูว่าสโรชากำลังจะทำอะไร จนเธอออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับกะละมังเล็กๆ

“จะทำอะไร” รามีนถามออกไป เมื่อยังได้สติอยู่

“ก็เช็ดตัวให้คุณรามีนไงคะ หรือว่าคุณลุกไปอาบน้ำไหว” สโรชาพูดบอกออกไปก็เอาผ้าชุบน้ำหมาดๆ ไปเช็ดที่หน้าของรามีน ที่มีไรเคราอ่อนๆอยู่อย่างเบามือ

“อือ เธอใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรสโรชา”  รามีนถามออกไป เพราะสโรชาเข้ามาใกล้เขาเท่าไหร่กลิ่นตัวของเธอก็หอมชวนเคลิ้มทุกครั้งไป

“ทำไมเหรอคะ” สโรชาถามออกไปก็เช็ดที่ลำคอของรามีน

“มันหอม เช็ดแค่นี้เขาเรียกเช็ดตัวหรอสโรชา ทำไมไม่ถอดเสื้อฉันออก” รามีนบอกออกไป ก็มิวายแขวะสโรชาให้เช็ดตัวเขาด้วย จากที่เย็นชาตอนนี้น้ำเมาได้ทำให้สติของเขาลืมคำว่าเจ้านายลูกน้องไปหมดสิ้น

“แปปนึงสิคะ เอยไม่ใช่ผู้ชายนี่คะที่จะจับคุณถอดเสื้อถอดผ้าได้เร็วขนาดนั้น” สโรชาก็ตอบกลับไปอย่างไม่ยอม

“มันจะยากอะไร ก็แค่ถอดเสื้อผ้า” รามีนบอกไปก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกจนหมด แล้วก็ดิ้นขลุกขลักจนเสื้อปลิวออกไป จนตอนนี้ร่างของเขาเปลือยเปล่า เหลือก็แต่กางเกงเท่านั้น

“คุณรามีน” สโรชาตกใจกับสิ่งที่รามีนทำ พร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเจอซิคแพคเป็นลอน แถมหน้าอกก็ข๊าวขาว หัวนมชมพูอีกต่างหาก น่าจับทำสามีซะตอนนี้เลย สโรชาคิดในใจอย่างหื่น

“รีบๆเช็ด ฉันง่วงนอนแล้ว” รามีนเอ่ยบอกออกไป แล้วมองหน้าสโรชา

“ค่ะๆ”  สโรชาตั้งสติได้ ก็เริ่มเอาผ้ามาเช็ดที่แขนทั้งสองข้างของรามีน ก่อนจะเลื่อนไปเช็ดหน้าอกแกร่งอย่างสั่นๆ โอ้ยจะบ้าตาย ทำไมมันแน่นแบบนี้ หยุดคิดหนอ ซิคแพคหนอ พ่อของลูกหนอ เห้ย หยุดคิดคิดหนอ  สโรชาพูดบอกตัวเองในใจ เมื่อเช็ดหน้าอกแกร่ง แล้วเลื่อนลงไปตรงหน้าท้องของรามีนเบาๆ อย่างตื่นเต้น ก็เกิดมาจนจะขึ้นคานยังไม่เคยใจสั่นเท่านี้มาก่อน

“อืม”  รามีนครางออกไปเบาๆทั้งที่หลับตา  จนสโรชาหน้าแดงหนักกว่าเดิม

โอ้ยจะครางทำไมเนี่ย คนยิ่งสงบสติอารมณ์อยู่ สโรชาพูดออกมาในใจ ก่อนจะเอ่ยบอกรามีนออกไป เพราะเธอเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวเลือดกำเดาจะไหล ยิ่งไอ้สิ่งที่มันนูนออกมาตรงนั้น มันทำให้เธออายหน้าแดงกว่าเดิม

“เสร็จแล้วค่ะ”  สโรชาบอกออกไป แล้วจะลุกขึ้น

“ยังไม่เสร็จ แล้วข้างล่างนี่เธอไม่เช็ดให้ฉันหรอสโรชา” รามีนถามออกไป แล้วจับข้อมือบางไว้

“ค่ะ ข้างล่างนี่เอยว่าไม่ต้องเช็ดก็ได้มั้งคะ มันคงจะไม่เป็นอะไรหรอก” สโรชาพูดออกไปอย่างเขินๆ  ห้ามนะยัยเอย ห้ามลามกเด็ดขาดแกจะต้องเป็นคนดีเป็นคนดีสโรชาเอ่ยเตือนตัวเองในใจ

“ไม่ฉันร้อน เช็ดให้ฉันหน่อย ฉันอยากนอนหลับแบบสบายๆ” รามีนบอกไปก็ปลดกางเกงออกไป จนเหลือเพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียว

“คุณรามีน ถอดทำไมคะ เอยไม่ได้บอกว่าจะเช็ดสักหน่อย” สโรชาเอ่ยบอกออกไป แล้วหลบหน้าไปทางอื่น เมื่อตอนนี้รามีนใส่แค่บ้อกเซอร์ตัวเดียว

“ถ้าไม่ทำฉันจะไล่เธอออกสโรชา”  รามีนบอกออกไป เพราะตอนนี้เขาเริ่มสนุกที่ได้แกล้งสโรชาซะแล้ว

ไม่ได้ คุณจะมาไล่ฉันออกไม่ได้ คุณต้องเป็นพ่อของลูกฉัน เอ๊ะ แล้วเราจะอายทำไมเนี่ย อีกหน่อยเราก็ได้เขาอยู่แล้วนี่ ถือว่าศึกษาไปก่อนก็แล้วกัน สโรชาคิดในใจก่อนจะตอบออกไป

“ก็ได้ค่ะ เช็ดก็เช็ด” สโรชาเอ่ยบอกแล้วเอาผ้าชุบน้ำใหม่ แล้วค่อยๆเอาไปลูบตรงน่องของรามีนทั้งสองข้าง ก่อนจะเริ่มเลื่อนขึ้นมาเช็ดตรงหน้าขาของเขาอย่างสั่นๆ

รามีนก็มองสโรชาที่กำลังเช็ดขาให้เขาอย่างเสียวๆ เพราะถึงจะเมาแต่เขาก็เริ่มรู้สึกต้องการขึ้นมา แล้วจู่ๆภาพหน้าอกแล้วก็ภาพที่สโรชาเลียไอศกรีมก็ผุดเข้ามาในหัวเขาอีก

“อุ้ย” สโรชาเช็ดไปเช็ดมาก็ตกใจ เมื่ออยู่ๆมีบางอย่างใต้บ้อกเซอร์กำลังชูชันขึ้น

“เสร็จ เสร็จแล้วค่ะ”  สโรชาพูดบอกไป ก็ลุกขึ้นแล้วถือกะละมังเข้าไปในห้องน้ำทันที

ส่วนรามีนก็เริ่มจะห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว เพราะเขาอยากจะลองสนุกกับเลขาสาวซะแล้ว

“ยัยเอย แกจะกลัวทำไมเนี่ย แกมายั่วเขาไม่ใช่รึไง แกจะมากลัวอะไรกัน” สโรชาพูดใส่ตัวเองหน้ากระจก แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจออกไปหารามีนอีกครั้ง

“คุณรามีนนอนดีๆ สิคะ เดี๋ยวเอยจะกลับแล้ว” สโรชาบอกออกไป ก็เข้าไปเอาขาของรามีนที่ล่วงลงมาข้างเตียงขึ้น ก่อนจะผลักร่างหนาไปอยู่กลางเตียง

“ว้าย” สโรชาร้องอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆก็ถูกรามีนรวบตัวไปนอนบนเตียงกับเขาด้วย

“หอม”  รามีนสูดดมกลิ่นของสโรชาตรงซอกคอ

“คุณรามีน ปล่อยนะคะ คุณกำลังเมานะคะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไป ทั้งที่ในใจอยากจะร้องกรี๊ดดังๆ ทำไมเขารุกน่ารักแบบนี้นะ ยอมแล้วทูนหัวอยากเป็นเมียใจแทบขาด สโรชาคิดในใจอย่างมโน ก่อนจะแกล้งขัดขืนให้ดูเป็นสาวรักนวลสงวนตัวนิดนึง เขาจะได้ไม่มาว่าเธอ

“ฉันก็แค่อยากจะดมกลิ่นน้ำหอมของเธอให้ชัดๆ ว่ามันคือกลิ่นอะไร”  รามีนบอกไป               ก็พลิกตัวของสโรชาให้มาอยู่ใต้ร่างของเขา

“เอยไม่ได้ใส่น้ำหอมสักหน่อย คุณรามปล่อยได้แล้วค่ะ เอยอึดอัด”  สโรชาบอกออกไป แล้วแกล้งขัดขืน แต่ก็แอบเอาหน้าอกสาวไปถูกกับหน้าอกแกร่งอย่างจงใจ

ให้ตายเถอะ ทำไมเขาพูดจาแบบนี้โอ้ยทูนหัวขา บ่าวยอมแล้ว ยอมทั้งตัวยอมทั้งใจเลย สโรชาพูดในใจอย่างมโน

“อืม ดิ้นแรงๆสิ ฉันชอบ”  รามีนบอกไป ก็ยิ้มใส่สโรชาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะรวบมือของสโรชาทั้งสองข้างขึ้นไปอยู่ข้างๆศีรษะของเธอ แล้วจับข้อมือของเธอแน่น

“คุณรามีน เอยไม่สนุกด้วยนะคะ”  สโรชาแกล้งพูดออกไป ท่านี้แบบฉากในละครเลย เขาจะเผด็จศึกเราแน่ๆ ยัยเอยเอ้ยคิดไม่ผิดจริงๆที่มาเป็นแม่บ้านวันนี้ แกได้สามีก็วันนี้แหละ  โอ้ย แล้วรอยยิ้มนั่น หล่อมาก สโรชาอยากจะร้องกรี๊ดเป็นรอบที่สิบ เมื่อเจอรอยยิ้มของรามีน ทำไมพ่อของลูกถึงหล่อน่ารัก แบบนี้นะ แล้วแบบนี้ลูกจะออกมาน่ารักขนาดไหน สโรชาคิดในใจ

“แต่ฉันอยากสนุกกับเธอซะแล้วสิสโรชา”  รามีนบอกออกไป แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่สโรชา แล้วเอาจมูกไปหอมแก้มของเธอ

“คุณรามีน”  สโรชาพูดออกไปอย่างตกใจ หอมอีกสิคะ จะจูบก็ได้ ฮ่าๆ สโรชาคิดในใจอย่างหื่นๆรามีนก็มองหน้าของสโรชาก่อนจะบดจูบปากเล็กอย่างเร่าร้อน รามีนจูบไปก็สอดแทรกเรียวลิ้นไปหยอกเย้ากับลิ้นเล็กๆ ที่กำลังตอบสนองเขาอยู่  สโรชาก็แทบไม่อยากจะเชื่อว่าคนเย็นชาแบบรามีน เมื่อเมาแล้วเขาจะกล้าทำแบบนี้กับเธอ แบบนี้ต้องมอมเหล้าเขาบ่อยๆซะแล้ว

“อืม อืม”  เสียงทั้งสองครางใส่กันขณะกำลังจูบแลกลิ้นกันอยู่ จากนั้นรามีนก็ถอนจูบออกไปแล้วไปซุกไซร้ซอกคอขาว แล้วกัดจนเป็นรอยแดงอย่างเป็นเจ้าของ สโรชาก็ไม่น้อยหน้า เธอก็ไปคลอเคลียที่คอของเขาแล้วพยายามดูดเม้มจุดที่สามารถทำให้คนอื่นเห็นอย่างเด่นชัดอย่างแกล้งๆ

รามีนปล่อยมือของสโรชาให้เป็นอิสระ แล้วเลื่อนมือของตัวเองสอดเข้าไปใต้เสื้อยืด พร้อมกับลูบไล้หน้าท้องสาวไปด้วย จนตอนนี้มือของเขาได้กอบกุมหน้าอกสาวไว้  ตอนเห็นก็ว่าใหญ่แล้วตอนจับทำไมมันใหญ่ล้นมือขนาดนี้ รามีนคิดไปก็ขย้ำหน้าอกของสโรชา

“อ้าคุณรามีน”  สโรชาเอ่ยครางออกไป ยัยเอยแกเสร็จแน่งานนี้ สโรชาคิดในใจ