บทที่ 47 ความจริง 18+

“ไม่ได้ทำอะไร พี่รีบๆบอกมาเร็วสิ”  รามีนบอกไปก็เร่งมือกับแก่นกายเร็วขึ้น ก่อนจะละมือจากแก่นกายแล้วกระโจนเข้าไปหาสโรชาที่กลั้นเสียงครางอยู่ พร้อมกับดูดเลียยอดถันของสโรชาแรงๆ เพื่อให้เธอครางออกมาดังๆ

“ไม่ได้ทำได้ยังไง ฉันได้ยินเสียงครางอยู่ ไอ้ราม”  ตะวันเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่ยอม เขาต้องการคำตอบเดี๋ยวน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ