บทที่ 96 ตอนจบ มีความสุข

  “เป็นไง พี่ทรมานเอยแบบนี้ถูกใจรึเปล่าคนดี”รามีนเอ่ยถามไปก็เพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว แล้วเขาก็จัดการแทงนิ้วเข้าออกเหมือนว่ามันคือท่อนเอ็นของเขาซะเอง

“อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ” สโรชาก็ครางไม่หยุด ก่อนจะยื่นหน้าไปจูบปากกับรามีนก่อนจะค่อยๆเอามือโน้มคอของรามีนจูบอย่างดูดดื่ม

“อืม จ๊วบ จ๊วบ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ