บทที่ 40 ( 39 ) เกือบ

ฟิ่ว ฟิ่ว ฟิ่ว

กระสุนปืนจากปลายกระบอกเก็บเสียงพุ่งเข้าที่หัวของกลุ่มชายฉกรรจ์นั้นทีละคน จนกระทั่งเหลือเพียงเจมส์คนเดียวเท่านั้น

“พะ พวกมึงเป็นใครมาที่นี่ได้ยังไง”

“ก็เป็นยมบาลมาเอาชีวิตของพวกมึงยังไง” เดียร์ลืมตามองเจ้าของเสียงนั้น แต่ด้วยสายตาที่พร่ามัวทำให้เธอมองไม่ชัดว่าคนที่เข้ามาช่วยเธอนั้นเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ