บทที่ 23 หมดแรง[3P]

“ได้เวลารุมแล้วใช่มั้ย”

“ฉันอยากเอาแล้ว” วายุที่เดินเข้ามาใหม่แสยะยิ้มมองคนที่นอนอยู่อย่างร้ายกาจ ชายหนุ่มไม่รอช้ามือหนารีบปลดผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบออกทันที ทำให้น้ำหวานมองเห็นความใหญ่โตที่ผงาดแข็งชันขึ้นมาอย่างชัดเจน เธอเม้มปากเข้าหากันแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเมื่อรู้ว่าไม่มีทางหนีบท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ