บทที่ 33 กลับคำ

ชายหนุ่มพูดปลอบเธอ กอดเธอแน่นมากขึ้น มันคงเป็นความผิดของเขาใช่ไหม แต่เขาจะขอโทษเธอทำไมกันนะ ในเมื่อเธอก็เป็นแค่ลูกหนี้ที่มาขัดดอก หรือเขาควรจะพูดออกไป

‘ช่างมันเถอะ’

เขาปลอบเธออยู่นาน เสียงสะอื้นของเธอก็เบาลงและเงียบหายไป เสียงหายใจของเธอเริ่มสม่ำเสมอ เขาจึงจับตัวเธอเอนลงนอนบนเตียงอย่างเบามือ เพราะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ