บทที่ 4 ไม่ได้ดั่งใจ

เมื่อกลับมาถึงบ้านก็พบว่าหญิงสาวกำลังทำความสะอาดภายในบ้านอย่างขะมักเขม้น แต่ว่าเธอเป็นลูกคุณหนู จึงทำให้งานบ้านของเธอที่ตั้งใจทำออกมาได้แบบเละเทะมาก

เมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านก็ถึงกับหัวเสียทันทีและน้ำเจิ่งนองเต็มพื้นและบนโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยคราบน้ำที่ไม่สะอาด

“เธอกำลังทำอะไร”

“เอ่อ ฉันพยายามทำแล้วค่ะ แต่ว่าฉันไม่เคยทำงานทำความสะอาดบ้านมาก่อน มันเลยน่าจะไม่เป็นที่พอใจให้กับคุณสักเท่าไหร่”

หญิงสาวพูดพร้อมก้มหน้าลงเมื่อพบว่าเขายืนจ้องใบหน้าเธอด้วยอารมณ์โกรธเคืองและไม่พอใจเธอเป็นอย่างมาก

เขากระชากตัวเธอออกจากไม้ถูพื้นที่เธอกำลังจับอยู่ มันจึงทำให้เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะว่ามือนุ่มๆ ของเธอตอนนี้กำลังบวมช้ำเป็นอย่างมาก

จริงอยู่ที่เธอทำอาหารเป็นจากที่แม่เธอคอยสอน แต่ทว่าการทำงานบ้านพวกนี้เธอทำไม่เป็นเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะที่บ้านของเธอนั้นมีคนรับใช้ที่คอยทำให้อยู่ตลอด เธอจึงมีหน้าที่เรียนรู้การทำอาหารจากผู้เป็นแม่ของเธอเท่านั้น และในวันที่แม่กำลังจะสอนเพิ่มเติม ก็ดันมาด่วนจากไปเสียก่อน จึงทำให้เธอต้องเรียนรู้ด้วยตนเองในวันนี้

“ฮึก ฉันเจ็บ” หญิงสาวกำลังร้องขอความเมตตาจากเขาให้เขานั้นปล่อยมือออกจากเธอ แต่ก็ไม่เป็นผล เขานั้นกระชากเธอขึ้นไปยังห้องนอนของเขาและปิดประตูลงทันที

“ทำงานไม่ได้เรื่องสักอย่าง แล้วหนี้ห้าร้อยล้านที่พ่อเธอติดค้างไว้จะทำยังไงหมด”

“ฮึก ฉันจะพยายามเรียนรู้และพัฒนาค่ะ สัญญาว่าจะเรียนรู้ให้เร็วที่สุด”

“ก่อนที่จะเรียนรู้งานบ้าน เธอต้องมาเป็นนางบำเรอของฉันบนเตียงเสียก่อน”

“...”

“เรื่องนี้คงไม่ต้องให้สอนหรอกใช่ไหม เพราะเธอก็มีแฟนอยู่”

“คุณรู้??”

“ฉันรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับเธอ และไอ้หมอนั้นด้วย”

“ได้โปรดอย่าทำร้ายเขาเลยนะคะ เขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้เลยค่ะ” น้ำค้างอ้อนวอนเขาออกมา ทำให้ชายหนุ่มไม่พอใจกับการกระทำของหญิงสาวยิ่งนัก

“ฉันไม่รับปาก ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ ฉันอาจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับมัน”

“ค่ะ น้ำค้างจะตั้งใจทำให้ดีที่สุด”

“งั้นก็เริ่มเลย”

“อะไรนะคะ”

“ถอดเสื้อผ้าของเธอออกสิ”

“ได้ค่ะ ฉันจะทำให้คุณพอใจ แต่คุณพูดออกมาแล้วนะคะ คนมีอำนาจอย่างคุณคงพูดไม่คืนคำ”

“ฉันพูดคำไหนคำนั้น ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ คนรอบตัวของเธอก็จะไม่โดนเกี่ยวข้องกับการใช้หนี้ในครั้งนี้...ยกเว้นพ่อของเธอ”

“ค่ะ ฉันจะทำมัน และหวังว่าคุณจะพอใจ”