บทที่ 6 อ้อนวอนขอความเห็นใจ sm18+

หลังจากที่ชายหนุ่มออกคำสั่งกับเธอ เขาก็จัดการถาโถมแก่นกายอย่างหนักเข้าที่กลีบกุหลาบของเธออย่างบ้าคลั่ง

“กรี๊ดด คุณคาลอส ช่วยเบาๆ หน่อยได้ไหมคะ ฉันเจ็บ” เธอร้องไห้ออกมาและกำลังอ้อนวอนเขา ตอนนี้เธอสัมผัสได้ว่าด้านล่างของเธอรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน เขาไม่ได้เล้าโลมใดๆ เธอเลยแม้แต่น้อย และยังสอดแก่นกายเข้าออกไปหยุดหย่อนจนเธอรู้สึกเจ็บเจียนตาย

“เป็นแค่ผู้หญิงขัดดอก ไม่มีสิทธิ์มาอ้อนวอนความเห็นใจจากฉัน”

“ฮึก แต่ฉันเจ็บมากๆ เลยนะคะ”

“เธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า เป็นแค่คนหนูตกอับ วันไหนที่ฉันเบื่อเธอก็จะตายทั้งเป็น” 

“ฮือออ” เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาจะพูดจาทำร้ายจิตใจเธอไปถึงไหนกัน

“ไม่มีใครจริงใจกับเธอหรอก เพราะเธอมันก็แค่ผู้หญิงสกปรกคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”

“คุณมันใจร้ายที่สุด”

“ฉันร้ายได้มากกว่านี้แน่ เพราะพ่อของเธอมันเลวทรามยังไงล่ะ”

“คุณคาลอส!! หยุดว่าคุณพ่อของฉันเดี๋ยวนี้นะ”

“ทำไม พ่อกับลูก นิสัยก็คงไม่ต่างกัน”

“ฮือ..... หยุดพูดนะ” 

“ไม่พูดก็ครางมันออกมา” 

“ไม่ อึก!!” หญิงสาวที่โดนชายหนุ่มด่าทอเธอก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งใจ ทำไมเขาถึงใจร้ายและเลือดเย็นขนาดนี้นะ เธอจะไม่ยอมตกเป็นทาสบำเรอรักของเขาไปตลอดแน่ๆ มันจะต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้ และเธอจะต้องทำมันให้ได้

หญิงสาวใช้มือที่บอบช้ำจากการทำงานบ้าน จิกข่วนเขาตามแผ่นหลังและต้นแขนเพื่อระบายความเจ็บปวด แต่ยิ่งนานเข้าเมื่อชายหนุ่มกระแทกแก่นกายเข้าออกในตัวของเธอ เธอก็มีความรู้สึกอันแปลกใหม่ เธอรู้สึกว่าตอนนี้เธอกำลังไม่เป็นของตัวเอง ร่างกายของเธอมันกำลังตอบสนองซาตานอย่างเขางั้นหรือ ไม่จริงเธอไม่ได้หลงระเริงไปกับเขา หญิงสาวที่กัดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่นและใช้มือจิกตามตัวของชายหนุ่มเพื่อระบายความแปลกใหม่ที่เธอได้สัมผัส แต่ทว่าก็ไม่ยอมร้องเสียงอันน่าอายออกมาให้เขาได้ยิน

“ดี พยศอย่างนี้ฉันชอบ อย่าหวังว่าเธอจะได้พักยก ยัยคุณหนูตกอับ”

“อึก!!” ชายหนุ่มที่มองเห็นความยิ่งยโสของเธอ เขาก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนกับผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมา ทุกคนแทบจะนอนแผ่ราบให้เขาได้เชยชม ยกเว้นเธอที่ตอนนี้กำลังอดทนอดกลั้นกับความรู้สึก และยังเป็นผู้หญิงคนแรกที่กล้าฝากรอยแผลไว้บนตัวของเขา

“ดูสิว่าคนอย่างเธอมันจะทนได้สักกี่น้ำ ฉันชักจะสนุกแล้วสิ”

พูดจบชายหนุ่มก็ประกบริมฝีปากของเธอ พยายามสอดแทรกลิ้นร้อนของเขาเข้าไปในโพรงปากของเธอ แต่ทว่าเธอไม่ยอมที่จะเปิดปากและพยายามจะขยับตัวนี้ เขาจึงผละริมฝีปากออก ก่อนจะใช้มือคว้าเอา  เนคไทสีดำที่เพิ่งถอดออก รวบแขนทั้งสองข้างของเธอเอาไว้เหนือศีรษะและมัดมันไว้จนแน่น ไม่ให้เธอขัดขืนและทำร้ายเขาได้

“คนเลว”

“เลวก็ผัวคนแรกของเธอ จำเอาไว้”

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

“อึก”

พูดจบเขาก็ประจูบกับเธออีกครั้ง และเป็นอีกครั้งที่เธอไม่ยอมเปิดปากกับเขา จนเขากัดเข้าที่ริมฝีปากล่างของเธออย่างแรง เธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดก็น้ำตาไหลพราก ก่อนจะยอมอ้าปากออก ตอนนี้เขาจูบเธอและกระแทกแก่นกายเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง จนเธอแทบจะทนไม่ไหว 

เธอรู้สึกเหมือนว่าร่างกายตอนนี้ของเธอกำลังแตกเป็นเสี่ยง มันร้าวระบมไปจนหมด 

“อึก เจ็บ ฮือออ หยุดนะ” หญิงสาวร้องออกมา เมื่อคาลอสฝังเขี้ยวของเขาเข้าไปที่หัวไหล่ของเธออย่างเต็มแรง จนเธอรู้สึกว่ามันกำลังจะเกิดรอยขึ้นมา 

“จะครางหรือไม่คราง??”

“อึก”

“ถ้าเธอไม่ครางออกมา เธอก็จะเจ็บปวดแบบนี้แหละ” 

“ฮึก” 

“ยิ่งพยศมากๆ ฉันยิ่งชอบ”  เขาพูดออกมาพร้อมกับกำลังจะก้มลงไปกัดที่หัวไหล่ของเธออีกครั้ง

“ฮือออ ยอมแล้ว ฉันยอมแล้ว ฉันเจ็บ”

“งั้นก็ครางมันเสียสิ”

หญิงสาวกระพริบตาไล่น้ำตาที่คลอเบ้าของเธอ ก่อนจะสูดลมหายใจลึกและจูบตอบเขาอย่างไร้เดียงสา

แต่ทว่าการกระทำนี้มันกับทำให้คาลอสแทบคลั่ง เขาพอใจเธอเป็นอย่างมาก และไม่นานเสียงครางหวานของเธอก็เริ่มดังออกมา 

หญิงสาวต้องยอมปล่อยตัวปล่อยใจและเผลอไผลไปกับเขา 

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

“อ่าส์ ได้โปรดหยุดมันสักที ฉันขอร้อง” 

เขาจับตัวของหญิงสาวคว่ำหน้าลงบนเตียง เธอหลงแอบดีใจที่เขานั้นกำลังหยุดการกระทำ แต่เรื่องราวที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ เขาจับรั้งสะโพกของเธอยกสูงขึ้นเล็กน้อยและรั้งบั้นท้ายของเธอเอาไว้ ก่อนจะยัดแก่นกายที่ใหญ่โตของเขาเข้ามาอีกครั้ง

“อึก อ่าส์” 

“เป็นไง ท่านี้ถึงใจเธอไหมล่ะ หึหึ”

“อื้อ จุก อ่าส์ คุณเบาๆ หน่อยได้ไหม ฮึก”

“แม่งเอ้ย ของสดมันดีอย่างนี้นี่เอง” คาลอสสบถออกมา ก่อนจะเร่งจังหวะเร็วและแรงขึ้น จนหญิงสาวกรีดร้องดังทั่วห้องด้วยความเจ็บและเสียวซ่านปะปนกัน เธอก้มใบหน้ากรีดร้องใส่หมอนใบโต แต่ทว่าคาลอสกลับเอื้อมมือของเขาข้างหนึ่งช้อนไปยังเส้นผมที่ยาวถึงกลางหลังของเธอ ก่อนจะรวบตึงให้เธอเงยใบหน้าร้องครางออกมา และใช้มืออีกข้างตีสะโพกของเธออย่างแรงจนเธอร้องไห้และครางออกมาให้เวลาเดียวกัน

“อึก คุณช่วยด้วย ฉันไม่ไหวแล้ว ได้โปรดช่วยหยุดมันได้ไหม”

เพี้ยะ!! เพี้ยะ!!

“อึก เจ็บ อ่าส์”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป