บทที่ 67 ฉวยโอกาส

“เจ็ดวันแล้วนะ น้ำค้าง เธอไม่คิดถึงฉันกับเฉาก๊วยบ้างหรือไง” คาลอสนั่งอยู่ข้างเตียงหญิงสาวที่นอนหลับไหลไม่รู้สึกตัว และอุ้มเจ้าเฉาก๊วยไว้ข้างกาย

“...”

เขานั่งมองดูเธอแบบนี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว ตอนนี้เวลาก็ปาเข้าไปแปดโมงเช้าแล้ว เขายังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมา เพราะเฝ้ามองแต่เธอ  กลัวว่าถ้าเธอฟ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ