บทที่ 7 ขึ้นอยู่กับตัวของเธอ

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

“อ่าส์ ฉันเป็นอะไรไม่รู้ ช่วยฉันด้วย ช่วยด้วย กรี๊ดดดดด” หญิงสาวที่กำลังถูกชายหนุ่มทรมาน เธอก็รู้สึกว่าร่างของเธอมันกลับตอบสนองของเขาอย่างแรก ตัวเธอมีปฏิกิริยาและเริ่มเกร็ง และในที่สุดร่างกายของเธอก็กระตุกออกมา ทำให้เธอนั้นรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอกำลังหลุดลอยไปในอากาศ และไม่นานเธอก็ฟุ่บใบหน้าลงไป ก่อนร่างกายของเธอจะไม่ได้รับรู้ถึงความรู้สึกใดๆ อีกเลย

“หึ โดนแค่นี้ถึงกลับเป็นลม” 

ชายหนุ่มมองดูหญิงสาวที่นอนหมดสติ เขาก็มองดูอย่างสะใจ และบทรักของเขาก็ยังเริ่มต่อไปเรื่อยๆ แม้ว่าเธอจะสลบไปแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดกับอะไรทั้งนั้น เพราะเธอมันก็แค่ของเล่นขัดดอก เขาหยิบบุหรี่ในลิ้นชักออกมาก่อนจะใช้ไฟแช็คราคาแพงขึ้นมาจุดไฟ และบรรเลงอารมณ์พิศวาทของเขาต่อ อีกต่อไปหลายชั่วโมง เขาพอใจกับของสดใหม่มากๆ ร่างกายของเธอมันตอบสนองเขาจนพอใจ

เขาพ่นควันสีเทาลอยคลุ้งทั่วห้อง และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็กระแทกแก่นกายเข้าร่องรักของเธออีกสองสามที ก่อนจะพ่นน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเต็มกลีบกุหลาบของเธอ 

เขายืนมองดูเธออย่างพอใจ ก่อนจะใช้ผ้าห่มโยนคลุมร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอเอาไว้ ก่อนจะเดินออกไปอัดบุหรี่เข้าเต็มปอดอีกครั้งที่ริมระเบียง เงยหน้ามองดูท้องฟ้าที่กำลังมืดลง อย่างรู้สึกสบายใจ

หนทางนี้ยังอีกยาวไกล พ่อของเธอจะต้องเจ็บปวดเจียนตาย ที่เห็นลูกสาวสุดที่รักโดนปู้ยี่ปู้ยำ 

“เธอและพ่อของเธอจะต้องตายทั้งเป็น โทษฐานที่กล้าหักหลังคนอย่างฉัน”

เช้าวันรุ่งขึ้น…

ชายหนุ่มนั่งมองดูหญิงสาวนอนหลับใหลมานานหลายชั่วโมง จนเขารู้สึกหงุดหงิดและทนไม่ไหวจึงลุกไปกระชากตัวเธอให้ลุกขึ้น

แต่เขากลับต้องรีบดึงมือออกทันที ตัวเธอร้อนราวกับไฟก็ไม่ปาน

“หึ ครั้งแรกก็สำออยเสียแล้ว แล้วเธอจะทนฉันได้อีกกี่น้ำ” ชายหนุ่มเดินออกไปจากห้องนอน ก่อนจะสั่งแม่บ้านให้เข้ามาเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ 

[ฮัลโหล กูมีเรื่องให้มึงช่วย]

[อืม มาที่บ้านของกูหน่อย]

[ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง มึงต้องมาถึง]

ติ้ด!!

หลังจากคาลอสวางสายก็นั่งไขว้ห้างดูข่าวประจำวันอยู่ในห้องนั่งเล่น 

ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถสปอร์ตของเพื่อนตนขับเข้ามาอย่างรีบร้อน

“ไง ไอ้คลาส มึงเป็นอะไร มึงโดนยิงตรงไหนวะ” วิกเตอร์เพื่อนสนิทในแก๊งค์ของเขารีบวิ่งเขามา หลังจากที่เขาเพิ่งวางสายมันไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง 

“กูไม่ได้เป็นไร”

“ไม่ได้เป็นอะไรแล้วเรียกกูมารักษาทำไม” วิกเตอร์ถามออกไป 

“คนที่กูให้ดูอยู่ข้างบน”

“ข้างบน??”

“มึงเอาใครมา” 

“หยุดถามกูได้แล้ว ไปดูยัยนั่นซะ!!” วิกเตอร์ที่ได้ยินก็ยิ่งขมวดคิ้วไปกันใหญ่

“มึงเอาผู้หญิงมาบ้าน??”

“แค่คุณหนูตกอับ กูเอามาขัดดอก”

“ไอ้คลาส ไอ้เชี่ย กูคิดว่ามึงมันเลว แต่ไม่คิดว่าจะเลวขนาดนี้”

ภายในห้องนอนของคาลอส 

“ถ้าให้กูเดา เขาไม่เต็มใจที่จะนอนกับมึงใช่ไหม” วิกเตอร์มองดูหญิงสาวภายในห้องของคาลอสที่ตอนนี้นอนหลับด้วยใบหน้าซีดเซียวและตามตัวก็มีแต่รอยกัดและรอยรักของเพื่อนตัวเอง และข้อมือของเธอก็ยังเป็นรอยแดง ไม่ต้องเดาเลยว่าผู้หญิงคนนี้เจออะไรมา

“มึงไม่ต้องถามให้มาก เป็นหมอก็รักษาไป” คาลอสบ่นเพื่อนของตน วิกเตอร์เป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาล ส่วนมากจะทำงานด้านบริหารเสียมากกว่า แต่เรื่องการรักษาต่างๆ เป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาลเลยล่ะ แต่มันไม่ค่อยรักษาใครนี่สิ ยกเว้นแต่เพื่อนในแก๊งค์ กับคนที่มันอยากจะรักษาเท่านั้น เป็นไงล่ะจรรยาบรรณมันไม่มีเลยใช่ไหม แต่เขาก็ไม่แคร์หรอก

“มึงออกไปก่อน” 

“ทำไม” 

“กูต้องตรวจภายในของเธอ”