บทที่ 122 ตอนที่ 122

“เรา...” มาจาร์พูดไม่ออก ตอนนี้สมองของหล่อนหยุดทำงานเอาดื้อ ๆ ความคิดที่ถูกต้องทั้งหลายทั้งมวลพากันวิ่งหนีลงถังขยะไปจนหมด เหลือไว้แต่ความต้องการทางกายที่ถูกเขาปลุกเร้าขึ้นมา มันรวดร้าวสุดแสนจะระทมอยู่ในช่องท้อง และต่ำลงไปอีก...

“ผมจะนุ่มนวลกับคุณ หากคุณบอกผมสักนิด...” เหมือนเขาจะผละออกห่าง มาจาร์จึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ