บทที่ 12 ตอนที่ 12 คำว่าคนสำคัญ
ตอนที่ 12 คำว่าคนสำคัญ
‘ผมหวงเฉพาะของที่เป็นของผมครับ’
ประโยคที่เฉียบขาดของภีมเดชยังคงดังคล้ายคลื่นกระทบฝั่ง ทิ้งความเงียบที่หนักอึ้งไว้ทั่วห้องประชุม แม้เจ้าของร่างสูงใหญ่จะลุกออกจากหัวโต๊ะไปแล้วก็ตาม เสียงเลื่อนเก้าอี้และเสียงพับเก็บแฟ้มเอกสารของทีมงานค่อยๆ แทรกตัวเข้ามาละลายความตึงเครียด กวินทร์...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทที่ 1 เงื่อนไขเกรดเอ
2. บทที่ 2 บทที่ 2 บททดสอบ
3. บทที่ 3 บทที่ 3 เสน่ห์ที่ซ่อนไม่มิด
4. บทที่ 4 บทที่ 4 บทลงโทษ
5. บทที่ 5 บทที่ 5 มื้อค่ำ
6. บทที่ 6 บทที่ 6 ปฐมบททริปสมุย
7. บทที่ 7 บทที่ 7 ทริปสมุย
8. บทที่ 8 บทที่ 8 ทำตามหน้าที่
9. บทที่ 9 บทที่ 9 พ่อแง่ แม่งอน
10. บทที่ 10 บทที่ 10 บทลงโทษริมระเบียง
11. บทที่ 11 บทที่ 11 อรุณสวัสดิ์
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12 คำว่าคนสำคัญ
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13 เก้าอี้ข้างคนขับ
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14 ข้อตกลงฉบับใหม่
15. บทที่ 15 บทที่ 15 เจ้านายหัดจีบ
16. บทที่ 16 บทที่ 16 เช้าวันจันทร์ของคนขี้หวง
17. บทที่ 17 บทที่ 17 กติกาของริน
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18 เดตที่ถูกแย่งด้วยงาน
19. บทที่ 19 บทที่ 19 คำชวนจากกวินทร์
20. บทที่ 20 บทที่ 20 เดตแรกที่ยังไม่เรียกว่าเดต
21. บทที่ 21 บทที่ 21 กล่องข้าวของคุณเลขา
22. บทที่ 22 บทที่ 22 คนที่จำรายละเอียดได้
23. บทที่ 23 บทที่ 23 อาการหึงในลิฟต์
24. บทที่ 24 บทที่ 24 โทรศัพท์ตอนฝนตก
25. บทที่ 25 บทที่ 25 กวินทร์ไม่เล่นเกม
26. บทที่ 26 บทที่ 26 ภารกิจวันหยุดของแม่
27. บทที่ 27 บทที่ 27 คนที่ไม่ต้องเก่งตลอดเวลา
ย่อ
ขยาย
