บทที่ 109 ได้แต่เสียใจที่ไร้วาสนา

หัวหน้ากลุ่มผู้ยืนดูเอ่ยได้เพียงเท่านั้น เจ้าของสถานที่ก็สะบัดมือเพียงครั้ง ประตูหน้าต่างพลันกระแทกปิดสนิท ส่งเสียงดัง “ปัง!” ก้องหุบเขา

ลมปราณอันทรงพลัง ทำเอาคณะผู้มาเยือนต่างสมหายใจสะดุด

ในบรรดาคนมากมาย มีเพียงผู้ถูกเรียกว่า “คุณชายใหญ่” และ “กุนซือหวาง” เท่านั้น ที่ยังคงยืนมองด้วยท่าทีสงบนิ...