บทที่ 122 ข้าขอโทษ

ป้ายหยกชิ้นนี้ แม้เต็มไปด้วยลายสลัก แต่ลูบไล้แล้วกลับให้ความรู้สึก

ลื่นสบายและเย็นมือ ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร สัมผัสมันแล้ว อาจูกลับรู้สึกระคายที่ปลายนิ้วอย่างน่าประหลาด

สุดท้ายแล้ว ชายตรงหน้านี้ก็แค่เห็นเธอเป็นตัววุ่นวายที่ต้องกักเก็บไว้อย่างเงียบเชียบและต้องคอยควบคุมให้ด...