บทที่ 123 ไม่บริสุทธิ์

หลี่หยางอุ้มร่างอันแน่นิ่งตรงดิ่งเข้าหาห้องนอนใหญ่ในเรือนประธาน

ด้วยลมปราณอันกล้าแข็ง เพียงร่างสูงสง่าเข้าใกล้ ประตูบานไม้ก็พลันเปิดอ้า ส่งเสียงปึงปังดังก้องหุบเขา

ท่ามกลางเสียงประตูหน้าต่างสั่นไหวกึกกัก หลี่หยางพาร่างในอ้อมแขนเดินข้ามข้าวของระเกะระกะบนพื้น กระชากที่นอนทิ้งแล้ววางร่างในอ้อมแขน...