บทที่ 129 หิว

ไม่รู้ว่าเพราะโกรธจนหิวหรือเป็นเพราะไม่ได้กินอะไรมาถึงหนึ่งวันเต็ม หรืออาจจะทั้งสองอย่างรวมกัน หลังสะกดความหงุดหงิดเดินกลับเรือนมาค้นหาผ้าซับโลหิตแล้วสวมใส่อย่างเงอะๆ งะๆ ไม่นานนัก เธอได้กลิ่นอาหารหอมชวนน้ำลายสอ

คนเราหิวแล้วก็ต้องได้กิน อยากรู้ก็ต้องได้รู้ หลังจากตรวจดูจนแน่ใจว่าตัวเองสวมเสื้อผ...