บทที่ 138 ไม่ใช่ไม่เต็มใจ

“นี่ก็ผ่านไปได้สักสองเค่อแล้วกระมัง เหตุใดยังรักษากันไม่เสร็จ ดรุณีน้อยนั่นบาดเจ็บหนักหนาสาหัสเพียงใดกัน?” เป็นผู้อาวุโสสกุลซุนพึมพำพลางลูบเคราแพะ ดึงให้แต่ละคนในลานกว้างต่างหลุดจากภวังค์

แม้จ้าวหุบเขาจะเชิญผู้อาวุโสสกุลซุนและผู้ติดตามทั้งหมดขึ้นมาเป็นแขกของหุบเขา แต่ยามเพิ่งข้ามหุบเหวเข้ามาในห...