บทที่ 142 ฝึกฝน

“เอาเถอะ” ท่านจ้าวหุบเขากำมือแน่น แล้วก็คลาย กำ...แล้วก็คลาย ซ้ำๆ “เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ข้าจะสอนให้เจ้าเดินลมปราณในกายทะลวงจุด ดูจากสีหน้าผู้อาวุโสซุนแล้ว ลมปราณที่ดึงมา แม้ไม่มากก็คงไม่น้อยกระมัง”

เอ๋...? ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่ท่านดูดปราณซุนหว่านซูอะไรนั่นไปหมดแล้วหรอกรึ?

นอกจากนี้...

เสี่ยวจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ