บทที่ 158 รู้สึกผิด?

อาจูมองเม็ดยาก้อนกลมดิ๊ก บิ๊กเบิ้ม สีน้ำตาลค่อนไปทางดำ ที่ท่านจ้าวหุบเขาเพิ่งจะเทลงบนฝ่ามือน้อยๆ ของตัวเองแล้ว นึกถึงลูกนัยน์ตามนุษย์ และมนุษย์ที่เธอนึกถึงเป็นรายแรกก็คือซุนหว่านซู

สายตาเสียดายอยากได้อยากมีของผู้อาวุโสซุนช่างติดตา...

เพราะภาพที่เห็นวันนี้ติดตาจนเกินไป หลังจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ...