บทที่ 159 เหยี่ยวราตรีก็ร่วงหล่นจากต้นไม้ได้เช่นกัน

“หิวหรือไม่” จู่ๆ ท่านจ้าวหุบเขาก็ถามขึ้นมา

อา...จะว่าไปแล้วก็หิวอยู่หน่อยๆ เหมือนกัน

“รออยู่ที่นี่ ในครัวมีน้ำแกงที่เหมาะกับคนท้องว่างมาทั้งวัน” บอกแล้วท่านจ้าวหุบเขาก็เดินออกจากห้องปรุงยาด้วยท่าทีสงบไว้สง่าเป็นอย่างยิ่ง สง่างามเสียจนคนเป็นลูกศิษย์รู้สึกเหมือนกำลังล่วงเกินเทพเซียนด้วยการดึงเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ