บทที่ 170 ตามไป

“อึก...ซือฝุ...ซือฝุ ข้าชอบท่าน!!!” ตอนยังไม่พูดออกมาก็ไม่เท่าไหร่ แต่พอพูดออกมาแล้ว ไม่ใช่แค่พวกนักฆ่า กระทั่งตัวอาจูเองก็ยังอดตกใจไม่ได้

อา...สถานการณ์แบบนี้ยังบอกรักบอกชอบออกมาได้ ลืมความหงุดหงิดความน้อยใจไปหมดแล้วหรือไง...ไหนจะสภาพตอนนี้อีกล่ะ อาจูรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่ามากจริงๆ

ท่ามกลางควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ