บทที่ 172 สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ

ใช่...เธอไม่ได้ตอบ แต่พยักหน้าหงึก ในใจคิดแต่ว่าต่อให้ไม่ไหวก็ต้องไหว ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าคนๆ นั้นวรยุทธสูงส่ง ต่อสู้กับคนหมู่มากตั้งขนาดนั้นยังไร้รอยขีดข่วน ดูก็รู้แล้วว่าลองไม่มีตัวถ่วงจะต้องเอาตัวรอดได้สบายๆ และคิดว่าไหนๆ ตัวถ่วงอย่างเธอก็โดนงูหลอกให้มาตกหน้าผาจนต้องเจ็บตัวสำลักน้ำแสบปอดตั้ง...