บทที่ 200 งูช่างยอ

เยว่เทียนฟงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อคิดได้ว่าตกหน้าผาครั้งนี้ไม่เพียงได้เห็นโฉมหน้าสตรีที่สหายเก่าแก่พยายามซุกซ่อนเอาไว้ ยังได้ล่วงรู้ความลับใต้ขุนเขาอวี้หลง ริมฝีปากหยักได้รูปก็พลันบิดตัวโค้งขึ้น

อา...คุ้มค่าแล้ว...ช่างคุ้มค่าจริงๆ

“ข้ายอมให้ท่านตามมาด้วยก็เพราะใจกว้างและเห็นแก่มิตรภาพ ข้าเช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ