บทที่ 226 งานเลี้ยงชมบุปผาเอวอ่อน?

เด็กรับใช้คฤหาสน์ปรมาจารย์จางฉวนได้ยินเข้าก็แย้มยิ้ม พออกพอใจ

“นั่นเป็นเพราะนายท่านของข้าถ่ายทอดความน่าเกรงขามงามสง่าของท่านอ๋องออกมาได้ไร้ที่ติอย่างไรเล่า!”

...หนึ่งครั้งยังพอเข้าใจ สองครั้งชักจะยังไงๆ สามครั้งนี่ชักจะไม่ปกติแล้ว

อาจูลอบเหลียวมองเด็กรับใช้ปรมาจารย์เจ้าของภาพวาด อดรู้สึกไม่ได...