บทที่ 23 ตักเขา!

ด้วยความค้างคาใจอย่างหนัก รุ่งเช้าวันถัดมา ในโถงรับแขกของเรือนประธาน ขณะโดนท่านจ้าวหุบเขาถือวิสาสะทำกิจวัตรในรอบสองสามวันอย่างการฉวยข้อมือไปนวดคลึงเล่นด้วยท่าทีเอื่อยเฉื่อยราวกับคนว่างงาน เธอจึงอดออกปากถามขึ้นมาไม่ได้

“ซือฝุเจ้าขา...ท่านว่าที่นี่จะมีวิญญาณอาฆาตหรือไม่?”

ซือฝุผู้หล่อเหลาเหลียวม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ