บทที่ 242 คนร้ายตัวจริง

นายท่านรองยกจอกสุราขึ้นจิบ ยิ่งเห็นแววตาน้องชายสามยามจ้องมองสตรีอ่อนเยาว์เบื้องหน้าก็ยิ่งโล่งใจ รู้สึกเหมือนยกหินก้อนย่อมๆ ออกจากอกไปได้อีกหนึ่งก้อน

ผู้เป็นมารดาจะอย่างไรก็คือมารดา...แม้ยามนี้ท่านแม่ของเขาจะยังคงไม่หายดี ทว่ากลับมองบุตรชายตนเองได้ทะลุปรุโปร่งเป็นอย่างยิ่ง

ท่านแม่ของเขาพูดถูก น...