บทที่ 253 ฉินตัวนั้น

“แม่นาง” ท่านรองค้อมศีรษะทักทายกลับ ขยับยิ้มให้สตรีที่รู้สึกว่าอาจสร้างปัญหากว่าที่คิด

อาจเพราะเห็นเธอแค่เพียงทักทาย ไม่รู้จะพูดอะไร นายท่านรองที่มนุษย์สัมพันธ์ดีเลิศจึงพูดจาชวนคุยสักสองสามประโยค “เหตุใดแม่นางจึงออกมานั่งรับลมที่นี่ได้ ข่าวว่าท่านแม่ให้คนรื้อค้นเครื่องประดับและผ้าเนื้อดีสีสันงด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ