บทที่ 257 ป่วยเจ้าค่ะ

ที่แท้คนที่พอรู้ฝีมือพิณ ภาพ หมาก อักษร ของเธอมาบ้างแล้วอย่างมารดาท่านจ้าวหุบเขาจงใจเปิดทางให้สตรีของบุตรชายอย่างเธอแสดงฝีมือ!

“ฝีไม้ลายมือของจูเอ๋อร์นับว่าไม่ธรรมดาจริงๆ” องค์หญิงผิงหยางเอ่ยทำลายความเงียบ แล้วส่งมือให้สาวใช้อาวุโสคนสนิทประคอง “ดูพวกเจ้าร่วมบรรเลงเพลงฉินเช่นนี้ก็เพลิดเพลินดี ทว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ