บทที่ 285 ข้าจะปกป้องเจ้าเอง ไม่ต้องกลัว!

อาจูหงุดหงิดจนใบหน้างอเง้า ไม่แม้แต่จะพยายามเก็บสีหน้า พวกบ่าวรับใช้จึงเข้าใจผิดกันไปว่านายหญิงน้อยเกิดหึงหวงน้อยใจขึ้นมา เพราะยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางอะไร

โถ...ช่างเป็นนายหญิงน้อยที่ใสซื่อบริสุทธิ์และซื่อตรงนัก คิดอะไร น้อยใจอะไร ก็แสดงออกทางสีหน้า น่าเอ็นดูเหลือเกิน...

ถ้าอาจูได้ยินความคิดของค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ