บทที่ 382 ความเร็วระดับนี้...!

ในสายตาของหลี่หยางในยามนี้ไม่มีผู้ใดทั้งนั้น นอกจากภรรยาตัวน้อยที่เปล่งประกายงดงามยิ่งกว่าแสงดาว สุกสกาวโดนเด่นยิ่งกว่าดวงจันทร์

ที่กลางลาน อาจูสบตากับอู๋สุ่ยหลิงอย่างรู้ใจ ก่อนนั่งลงจรดปลายนิ้วบนสายพิณ บรรเลงบทเพลงไพเราะหวานละมุนอย่างพร้อมเพรียงกัน องค์หญิงห้าที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่เพียงลำพังเห็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ