บทที่ 45 ใส่ใจด้วยหรือ

บรรดาองครักษ์คิดเองเออเองกันอย่างไร อาจูไม่มีแก่ใจจะใส่ใจ จึงไม่เคยรับรู้ เรื่องเดียวที่รู้มีเพียงเรื่องที่ประมุขเยว่ผู้นี้ช่างเจาะจงเลือกเกี้ยวแบบนี้มาให้เหมือนจงใจ ไม่รู้ว่าคิดทำตัวเป็นเทพอุ้มสม หรือกำลังสนุกสนานที่ได้เห็นสหายทางการค้าต้องผูกติดพัวพันกับลูกศิษย์สตรีที่ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นเพียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ