บทที่ 58 ประมุขเซี่ยมีใจเมตตา จะถือสาได้อย่างไร

"ไม่ใช่อย่างที่คิด หุบเขาเดียวดายไม่มีวิชาอ่านใจ" เขายังอุตส่าห์มีน้ำใจยืนยันให้

อาจูชะงักกึก อ้าปากค้าง เพียงไม่นานก็ได้สติ ขยับขาเดินตามแผ่นหลังสีน้ำเงินเข้มสูงตระหง่าน

ไม่ต้องหันมามองก็เดาใจออกงั้นเรอะ? ท่านจ้าวหุบเขาผู้นี้ ยิ่งนับวันก็ยิ่งดูความสามารถสูงส่งเลิศลอย ช่างเป็นท่านบุรุษที่น่ากล...