บทที่ 75 ต้องไม่ใช่

อาจูกัดริมฝีปากแน่นจนเลือดซิบ ต่อให้เจ็บปวดทรมานแค่ไหนก็ไม่ยอมร้องไห้ ไม่ใช่เพียงไม่ร้องยังยืนนิ่งเหมือนกำลังยืนชมนกชมไม้ ทำเอาเซียนเหยียนงุนงงสงสัยถึงขั้นอดใจไม่ไหว ต้องลดสายตาลงมองดู

ชั่วพริบตานั้น แสงสีเงินพลันสว่างวาบขึ้นตรงหน้า

เซียนเหยียนเงยหน้าขึ้นมองเฉียบพลัน ชั่วขณะนั้นพลันรู้สึกว่าตน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ