บทที่ 18 18

“ถึงรู้ข้าก็ยังทำอะไรมิได้...ช่างมันเถิด นั่นเป็นเรื่องที่นานมาแล้ว ข้าขอตัวกลับไปที่ห้องก่อน คิดว่าท่านเองคงอยากพักผ่อน”

“ฟางซิน...”

ครานี้จิ้นเหอพลั้งเผลอจับไหล่หญิงสาวเมื่อนางกำลังจะหันหลังให้ ฟางซินหันกลับมาสบตากับแม่ทัพหนุ่มที่จ้องตอบอย่างจริงจัง

“สัญญาได้หรือไม่...ว่าการที่ข้าไปตามล่าตัวนาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ