บทที่ 37 37

เฉิงจิ้นเหอลืมตาตื่นขึ้นหลังจากหลับใหลในนิทราโดยเขาเองก็ไม่รู้เลยว่าห้วงเวลาได้ผ่านไปยาวนานกว่าสามราตรี เขาขยับตัวและรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เมื่อเปลือกตาเปิดเขากลับเห็นเพดานของถ้ำสูงใหญ่และแสงที่สาดลงมาจากช่องว่างส่องลงในแม่น้ำไหลผ่านกลางแก่งหิน กับความรู้สึกอันแปลกประหลาดเมื่อรวบรวมสติคืนกลับม...