บทที่ 50 50

“หึ! นี่เจ้าคงเตรียมพร้อมรับความตายของตัวเองไว้แล้วซีนะ ช่างน่าสงสารนางมารหมื่นบุปผา ฮ่าๆๆๆๆ....สุดท้ายก็กลายเป็นแค่หญิงวิปปลาศให้คนทั้งยุทธภพเยาะหยันในความโง่เง่าของเจ้าที่ยอมแลกทุกอย่างกับความรัก...แล้วเจ้าล่ะ” นางหันกลับไปยังหวังซื่อที่มีสีหน้าตกใจ “เจ้าก็คงเหมือนนาง  ยิ้มรับต่อโชคชะตาที่กำลังจะข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ