บทที่ 57 57

ความแข็งขันแนบแน่นอยู่ในหลืบลับแสนงาม เสียงหอบหายใจสะท้อนของทั้งสองประสานกันราวกระไอหมอกในหมู่ดาวระยับแสง ฟางซินแผ่ร่างและอ่อนระทดระทวยในอ้อมแขนของชายหนุ่ม จิ้นเหอแนบริมฝีปากบนขมับชื้นเหงื่อและซุกใบหน้าลงกับลำคอเรี่ยไรผมดำขลับหอมกรุ่นที่ยุ่งสยาย ร่างทั้งสองยังสอดประสานกันแนบสนิทบนลานหินริมลำธารไหลเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ