บทที่ 73 73

จิวอังฝ่ามือเหนือเตาเหล็กที่ยังมีกระไอร้อนเจือจาง ใบหน้าของนางงดงามราวเด็กสาวอายุไม่ถึงสิบห้าทั้งที่ถูกคุมขังในห้องนี้มานานหลายปี ฟางซินหันกลับมาและเอ่ยว่า

“แล้วเจ้าล่ะ...จิว...เจ้าจะออกไปจากหอตะวันตกพร้อมพวกเราใช่หรือไม่”

“เส้นทางของข้านั้นคือชะตาสวรรค์ลิขิต แม้ข้าหยั่งเห็นหากก็มิใช่ทุกสิ่งทุกอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ