บทที่ 78 ดวงใจใต้เงาเสน่หา บทที่ 4

ยามใดที่แสงโคมจากเรือนทิศตะวันออกยังไม่ดับ เขาจะหยุดยืนใต้เงาไม้หลิวเงียบ ๆ ราวกับรอคำตอบบางอย่างจากหัวใจของตนเอง

‘เหตุใดข้าจึงรู้สึกวูบวาบในอก… เพียงเพราะเห็นนางยิ้มให้ชายอื่น’

เขาพยายามปฏิเสธตัวเอง ว่านั่นคือความไม่พอใจของสามีที่ไม่ต้องการให้ภรรยาทำให้ตนเสียหน้า

แต่ลึกลงไป... เขารู้ว่า ไม่ใช่แค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ