บทที่ 29 ความเฉยชา 2

ตลอดการเดินทางกลับกรุงเทพฯ ในรถไม่มีแม้เสียงพูดคุยอะไรทั้งสิ้น กวินก็ทำหน้าที่ขับรถไปตามปกติ โรสรินทร์ก็หันหน้าไปทางหน้าต่าง เธอไม่อยากมองหน้าเขาให้เจ็บปวดหัวใจ....

กว่าที่โรสรินทร์และกวินจะถึงคฤหาสน์อัครสกุลก็เป็นเวลาสี่ทุ่มพอดี พอกวินดับเครื่องโรสรินทร์ก็เปิดประตูรถออกไปโดยไม่รอเขา

กวินมองตามหลั...