บทที่ 5 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องเอาด้วยกล

​ผู้ที่จะเอาชนะคู่แข่งให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ถ้าทำวิธีแรกไม่สำเร็จ ก็จะพยายามหาวิธีที่สอง ถ้าวิธีที่สองไม่ได้อีก ก็จะหาทางอื่นๆ เพื่อสำเร็จให้ได้ อย่างเช่นเธอตอนนี้ เธอต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้เขามาครอบครอง

             แสงอรุณยามเช้าช่างสดใส ต่างกับใจเธอที่กำลังหม่นหมอง โรสรินทร์เหม่อมองนอกหน้าต่างด้วยใจที่หดหู่ ถ้าใครที่ไม่รู้จักตัวตนของเธอจะคิดว่าเธอเป็นคนแรงๆ เหวี่ยงๆ แต่จริงๆแล้ว...เธอเป็นคนบอบบางมาก

             "คุณหนูคะ คุณผู้หญิงเรียกพบค่ะ มีแขกอยากพบคุณหนู"เสียงของแก้วตาคนรับใช้ในบ้านมาเคาะประตู ทำให้โรสรินทร์หลุดออกจากภวังค์

             "ใครมาหรอแก้ว?"โรสรินทร์ถามไปด้วยความอยากรู้ เธอไม่ได้นัดใครไว้หนิ

             "คุณหญิงเกศแก้วค่ะ"พอได้ยินชื่อจากคนรับใช้ ทำให้โรสรินทร์ใจชื้นขึ้นมาทันที ในที่สุดโชคก็เข้าข้างเธอ

             "เดี๋ยวฉันตามลงไป"โรสรินทร์รีบเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างมีแผน เธอตั้งใจจะแต่งหน้าให้ดูโทรมๆ เพื่อที่จะเรียกคะแนนความสงสารจากคุณหญิงเกศแก้วนั่นเอง

             อีกฝั่งของบ้าน คุณหญิงเกศแก้วได้ยินว่าหลานสาวสุดที่รักกลับมาจากลอนดอนแล้ว ก็รีบมาหาเพราะเธอก็รอเวลานี้มานาน เวลาที่เธอจะได้สมหวังสักที เธอหมายตาโรสรินทร์เอาไว้เป็นสะใภ้ของตระกูลอัครสกุลคนเดียวเท่านั้น

             "ป้าเกศสวัสดีค่ะ"พอโรสรินทร์มาถึง ร่างบางก็รีบเดินเข้าไปสวมกอดผู้ใหญ่ด้วยท่าทางนอบน้อม

             "โอ้โหหลานป้าทำไมถึงได้สวยขนาดนี้ ป้าจำแทบไม่ได้เลย”คุณหญิงเกศแก้วมองดูโรสรินทร์ด้วยความชื่นชม เธอมองคนไม่ผิดจริงๆ แต่เดี๋ยวนะทำไมแววตาถึงเศร้าขนาดนั้น

             "แล้วนี่หนูโรสไปทำอะไรมาลูก ทำไมเหมือนพึ่งผ่านการร้องไห้มาเลย?"

             "เปล่าค่ะคุณป้า"โรสรินทร์แสร้งบีบน้ำตาคลอเบ้า

             "เป็นอะไรรึเปล่าลูก แม่เห็นโรสดูซึมๆ ตั้งแต่กลับจากโรงพยาบาลแล้ว ตารักษ์แกล้งอะไรเรารึเปล่า?"คุณหญิงทิพย์ประภาก็อดสงสัยไม่ได้

             "นี่อย่าบอกนะว่าหนูโรสเจอตาวินแล้วกับเอ่อ..."คุณหญิงเกศแก้วตกใจ และรู้ได้ในทันทีว่าที่โรสรินทร์ดูซึมๆ คงจะเป็นเพราะกวินมีแฟนแล้ว นี่แหละคือสาเหตุที่เธอลงทุนมาหาโรสรินทร์ด้วยตัวเอง

             "ฮึก~ค่ะคุณป้าฮือๆ”ยิ่งกว่าทำนบกั้นเขื่อนแตก เธอปล่อยโฮออกมาสุดฤทธิ์

             "โรสทำใจแล้วค่ะคุณป้า ในเมื่อพี่วินมีคนรักอยู่แล้ว โรสมาทีหลัง...คงต้องยอมถอยออกมา"โรสรินทร์แสร้งตีหน้าเศร้าให้คุณหญิงเกศแก้วสงสาร

             "ใครบอกว่าหนูมาทีหลัง หนูมาก่อนต่างหาก"คุณหญิงเกศแก้วรีบแย้งทันที

             "มาก่อนยังไงคะคุณป้า?"เธอถามด้วยความงงงวย

             "ก็ป้าหมั้นหมายหนูโรสให้ตาวินตั้งแต่เด็กๆแล้วจ้ะ ที่มาวันนี้ป้าก็มาทำตามสัญญาว่าหนูเรียนจบเมื่อไร ป้าจะมาสู่ขอหนูโรสให้ตาวินทันที"ในที่สุดโชคก็เข้าข้างเธออีกครั้ง

             "จริงหรอคะคุณแม่?"ใบหน้าสวยหันไปถามมารดาเพื่อความแน่ใจ

             "จ้ะ"

             "แต่พี่วินจะยอมเหรอคะ โรสไม่อยากให้พี่เค้ามีปัญหากันเลย"ในใจอยากจะกรี๊ดแทบบ้า แต่ต้องเล่นบทนางเอกผู้น่าสงสารเพื่อเรียกคะแนนต่อ

             "โธ่ลูก~ช่างจิตใจดีอะไรขนาดนี้ ยังไงป้าก็ไม่ยอมรับใครหน้าไหนมาเป็นลูกสะใภ้ทั้งนั้น นอกจากหนูโรสคนเดียว"พูดจบคุณหญิงเกศแก้วก็รั้งโรสรินทร์เข้ามากอดปลอบขวัญให้หายกังวล โรสรินทร์ยิ้มอย่างผู้มีชัย หึ~ในที่สุดแผนของเธอก็สำเร็จสักที...

             ณ ห้างสรรพสินค้า

             งานแฟชั่นโชว์ของร้านแบร์นห้องเสื้อRSD ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนหลายสำนักเป็นอย่างมาก เพราะเสื้อผ้าของที่นี่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตอบโจทย์คนในสมัยนี้ แถมดีไซเนอร์ยังสาวและสวยขนาดนี้ ทำให้ชายหนุ่ม ไฮโซ นักธุรกิจ กำลังหมายตาอยากจะเป็นเจ้าของ

             บนรันเวย์นางแบบสาวสวยในชุดฟินนาเล่ได้เดินควงดีไซเนอร์สาวสองคนมาเปิดตัวให้สาธารณะได้ยลโฉม

             โรสรินทร์สวมชุดราตรีเกาะอกสีเพลิงเผยให้เห็นผิวขาวนวล ผมสีบลอนถูกดัดลอนยาวสลวย ใบหน้าถูกแต่งแต้มให้ดูเซ็กซี่ดึงดูดบรรดาหนุ่มๆ แถวนั้นมองตาไม่กระพริบ ไอรดาก็เช่นกันเธอมาในลุคหวานซ่อนเปรี้ยว ด้วยชุดราตรีเกาะอกสีครีม ทั้งสองช่างเพอร์เฟ็คเสียจริง และนั่นเป็นที่ดึงดูดให้สื่อมวลชนแต่ละสำนักยกกล้องขึ้นมากดชัตเตอร์รัวๆ

             งานแฟชั่นโชว์ได้จบลงเป็นที่เรียบร้อย สื่อแต่ละสำนักยังใจจดใจจ่อ อยากจะสัมภาษณ์ดีไซเนอร์สาวแสนสวยทั้งสองคนเป็นอย่างมาก

             ไม่นานโรสรินทร์และไอรดาก็เดินลงมาจากฟอร์ทำให้บรรดานักข่าวรีบกู่เข้ามาทำข่าวทันที

             "พวกเราขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ"

             "ด้วยความยินดีค่ะ"ทั้งสองตอบไปด้วยความเป็นมิตร

             "ไม่ทราบว่าคุณโรสรินทร์กับคุณไอรดา คิดยังไงกับกระแสของทางร้านแบร์นห้องเสื้อRSD ที่กำลังได้รับความนิยมในตอนนี้คะ"

             "พวกเราต้องขอขอบคุณทุกคนนะคะ ที่ไว้วางใจร้านแบร์นห้องเสื้อRSD"โรสรินทร์ตอบ

             "รู้สึกดีใจมากๆค่ะที่ทุกคนชอบ"ไอรดาตอบ

             "ทั้งสองสวยขนาดนี้ ไม่ทราบว่ามีใครในใจแล้วหรือยังเอ่ย?"นักข่าวสาวประเภทสองถามขึ้นด้วยความอยากรู้

             "เอ่อ...ก็มีบ้างค่ะ"โรสรินทร์ตอบด้วยความเขินอาย

             "ว้า~...งานนี้หนุ่มๆ ที่หมายตาคงต้องกินแห้วแล้วล่ะสิ ว่าแต่ผู้ชายที่โชคดีคนนั้นคือใครหรือคะ"

             "เขาเป็นคู่หมั้นของโรสเองล่ะค่ะ"โรสรินทร์ตั้งใจบอกสถานะออกไป เพื่อย้ำให้อีกฝ่ายได้รับรู้

             "คู่หมั้น! แสดงว่าอีกหน่อยคงจะมีข่าวดีแล้วสิคะ"นักข่าวทำหน้าตาตื่นเต้น

             "ก็น่าจะเร็วนี้ๆค่ะ"โรสรินทร์ตอบไปตามความจริง

             "พอจะบอกได้รึเปล่าเอ่ย ว่าชายผู้โชคดีคนนั้นชื่ออะไรคะ"สัญชาตญาณเผือกเริ่มก่อตัว

             "เอ่อ..เขาเป็นหมอค่ะ ชื่อ กวิน อัครสกุล"โรสรินทร์ตั้งใจเน้นชื่อเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของกวินทันที งานนี้ยัยหมอหน้าจืดได้ช็อกตายแน่ๆ

             "ว้ายชื่อคุ้นๆ นะคะ อืม...ใช่คุณหมอกวินหนุ่มหล่อสุดฮอต เจ้าของโรงพยาบาลxxxรึเปล่าคะ"

             "ใช่ค่ะ"

             "แต่เอ๊ะ! หมอกวินมีแฟนแล้วนี่ครับ?"นักข่าวอีกคนแย้งขึ้น ทำเอาโรสรินทร์ควันออกหูเลยทีเดียว แต่ต้องข่มอารมณ์เอาไว้

             "เป็นธรรมดาของผู้ชายน่ะค่ะ เราอยู่ไกลกันขนาดนี้ เค้าต้องมีคนแก้เหงาบ้าง โรสไม่ถือสาหรอกค่ะ"โรสรินทร์เปลี่ยนเข้าสู่โหมดนางเอกในพริบตา

             "คุณโรสทั้งสวยทั้งใจกว้างจังเลยนะคะ"

             "ค่ะ เพราะยังไงสุดท้ายเขาก็กลับมาหาตัวจริงอยู่ดี ถ้ามีข่าวดีวันไหน เดี๋ยวโรสจะบอกพวกพี่ๆ เป็นคนแรกเลยนะคะ"

             "ครับพวกเราจะรอนะครับ ขอบคุณที่ให้สัมภาษณ์ครับ"พูดจบสื่อทั้งหลายรีบกดแฟลชรัวๆ ไปทำข่าวทันที และหัวข้อข่าวคงหนีไม่พ้นเรื่องหัวใจของโรสรินทร์ เธอหวังให้มันเป็นแบบนั้นเช่นกัน...

บทก่อนหน้า
บทถัดไป